Cisza – kiedy stosujemy ją jako karę

Cisza - kiedy stosujemy ją jako karę

W tym artykule przyjrzymy się powodom, dla których stosujemy ciszę jako karę. Cisza może być czymś dobrym, ale nie wtedy, gdy stosujemy ją jako karę. Ten artykuł ma na celu obalenie mitu, że cisza jest formą agresywnego zachowania. Jeśli cisza jest stosowana jako kara, to jest to forma zachowania agresywnego, a nie dobrego. Dowiesz się o pozytywnych aspektach ciszy i jej przydatności jako kary.

Cisza – powody, dla których stosujemy ją jako karę

Stosowanie ciszy jako kary jest powszechną i wszechobecną formą przemocy emocjonalnej. Wykorzystujemy ją do karania naszych partnerów z różnych powodów, od unikania rozmowy po karanie siebie za to, że za dużo mówimy. Dlaczego jednak milczenie jest tak złą karą? Pierwszym powodem jest to, że pozostawia gorzki smak w naszych ustach. Co więcej, milczenie może być wykorzystywane do tworzenia dystansu, co nie pomaga w zrozumieniu i naprawieniu zerwanych więzi.

Oprócz tego, że jest psychologicznie szkodliwe, milczenie może zniszczyć poczucie przynależności i własnej wartości danej osoby. Co więcej, kara ma na celu sprawienie, że ktoś czuje, że nie ma kontroli nad swoim zachowaniem. A to uczucie jest jeszcze bardziej intensywne, jeśli pochodzi od bliskiej osoby. Efekt milczenia nie ulega po prostu ochłodzeniu, ponieważ kara nie trwa długo, a kończy się jedynie przeprosinami lub błaganiem. Niemniej jednak ma to konsekwencje psychologiczne.

Jedno z badań wykazało, że milczenie ma wiele negatywnych skutków dla partnera. Odcina ono przepływ informacji lub sensownej rozmowy, a samo milczenie rani odbiorcę. Co więcej, aktywuje tę samą część mózgu, co ból fizyczny. Jest to więc bardzo destrukcyjna metoda karania. Psychologowie odkryli, że stosowanie ciszy jako kary może spowodować wycofanie się osoby lub obniżenie poczucia satysfakcji w związku.

Przeczytaj również:  Trzy zabawne sposoby na nauczenie dzieci oddychania

Jednakże cisza nie jest najlepszym rozwiązaniem dla ofiary. Pozostaje z ofiarą i obarcza ją winą za problem, który nie jest jej winą. I choć łatwo jest ignorować ból i rozczarowanie partnera lub członka rodziny, to w rzeczywistości może to pogorszyć sytuację. Jeśli więc jesteś w związku z osobą, która stosuje milczenie, wiedza o tym, jak na nie reagować, jest bardzo ważna.

Ogólnie rzecz biorąc, milczenie jest formą zachowania pasywno-agresywnego, co czyni je skuteczną metodą karania. Milczenie może być stosowane przez każdego, od dziecka po współmałżonka. Może być także stosowane jako forma odrzucenia społecznego. Psychologowie społeczni uważają, że milczenie jest najbardziej rozpowszechnioną formą ostracyzmu. Jeśli więc chcesz uniknąć stosowania milczenia jako kary, powinieneś zacząć od zajęcia się przyczynami tego zjawiska.

Używanie milczenia jako kary jest działaniem agresywnym

Milczenie ma wiele znaczeń. Niezależnie od tego, czy jest formą kary, czy działaniem agresywnym, milczenie może być szkodliwe dla ofiary. Jeśli milczenie jest stosowane w celu ukarania, jest uważane za formę biernej agresji. Ten rodzaj nadużycia jest często bardziej szkodliwy niż bezpośrednia agresja, ponieważ milczenie pozostawia pole do interpretacji. Tego typu zachowanie może być obraźliwe na wiele różnych sposobów, od przemocy fizycznej po prześladowanie na tle rasowym lub etnicznym.

Używanie milczenia jako kary jest działaniem nadmiernie agresywnym i nigdy nie powinno być wykorzystywane jako sposób kontrolowania partnera. Milczenie może służyć jako krótkotrwały okres ochłonięcia, ale jeśli jest stosowane jako długotrwała kara, może wywołać urazę. Jeśli padłeś ofiarą cichego traktowania, postaraj się nie mówić drugiej osobie, co czujesz. Zamiast tego pokaż jej, że jej zachowanie cię nie martwi. Spróbuj powiedzieć jej, że jest niedojrzała, zdesperowana lub niedorzeczna.

Choć kuszące jest poddanie się cichemu traktowaniu, nie jest to dobry pomysł. Milczenie tworzy psychologiczny mur między dwiema stronami, uniemożliwiając drugiej osobie wyrażanie swoich uczuć. W rezultacie osoba, która poddaje się milczącemu traktowaniu, staje się sfrustrowana i zła, a nawet może poczuć się zagrożona. Stosując milczenie jako karę, być może umożliwiasz tej osobie kontynuowanie agresywnego zachowania.

Przeczytaj również:  Co to jest dysleksja? Jak ją leczyć?

Milczenie jest działaniem nieumyślnie agresywnym. Osoba, która stosuje milczenie jako karę, chce zmusić drugą osobę do podporządkowania się jej woli. Milczenie nie rozwiązuje problemu, a jedynie zaspokaja ego tej osoby. W ostatecznym rozrachunku milczenie jest bardziej szkodliwe niż obelgi. W związku nigdy nie powinno się używać milczenia jako kary. Jeśli więc masz problemy z porozumieniem się ze swoim partnerem, nie stosuj ciszy jako kary.

Cisza – kiedy jest dobra

Możemy nadużywać ciszy jako formy kary, albo jako kary, albo jako sposobu na kontrolowanie kogoś. Powyższe przykłady milczenia jako kary są zarówno niezdrowe, jak i przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego. Oba wykorzystują ciszę do kontrolowania kogoś i mogą być uznane za milczące traktowanie. Na przykład matka, która stosuje milczenie, aby ukarać dziecko, może być w stanie wyczerpania emocjonalnego. Jednak prawdą jest również odwrotna sytuacja.

Celem milczenia nie jest przerwanie rozmowy, ale wprowadzenie drugiej osoby w stan poddania. Zamiast dążyć do rozwiązania problemu, milczenie zmusza drugą osobę do reakcji. Sprawia, że druga osoba czuje się winna lub zła, co tylko potęguje problem. Kiedy milczenie jest stosowane jako forma kary, jest to sposób na sprawienie, by druga osoba poczuła się bezsilna i ukaranie jej za jej działania.

Kiedy stosujemy milczenie jako karę, często ignorujemy prawdę. Możemy wierzyć, że wykazujemy się empatią, ale tak naprawdę milczenie jest skrajną formą komunikacji. Aby poradzić sobie z bólem, który powoduje milczenie, musimy nauczyć się słuchać tego, co mówi druga osoba. Nawet jeśli milczenie nie musi być stosowane jako kara, to i tak powinniśmy starać się znaleźć rozwiązanie. Milczenie jest jednak formą kary i musimy być gotowi zaakceptować je jako sposób na uniknięcie konfliktu i zapewnienie, że respektujemy granice drugiej osoby.

Przeczytaj również:  Psychopatologia szumów usznych

Ważne jest także, aby zdawać sobie sprawę, że milczenie może być destrukcyjne dla związku. Konieczne może być wyrażenie swoich uczuć lub obaw osobie, którą w milczeniu karzemy. Najlepiej jednak nie powracać do stanu milczącego traktowania. Kiedy stosujemy milczenie jako karę, uczymy się niewłaściwego zachowania, wykorzystując je jako formę kary. To sprawia, że wyglądamy na słabych i niewiarygodnych.

Cisza jako kara to niezdrowa moralnie taktyka kontrolowania związku. Nie jest to dobre rozwiązanie problemu, a milczenie jako kara jest formą emocjonalnego znęcania się. Uniemożliwia zdrowe rozwiązywanie konfliktów. Powoduje też negatywne uczucia i poczucie ostracyzmu, co nie jest korzystne dla naszych relacji. Jeśli milczenie jest stosowane jako kara, będzie wywoływać negatywne uczucia zamiast zachęcać do komunikacji.

Podsumowanie

Milczenie może być potężnym narzędziem komunikacji, ale jeśli jest stosowane niewłaściwie, może zranić ludzi wokół ciebie. Kiedy jest stosowane konstruktywnie, milczenie może rozładować sytuację i sprawić, że druga osoba poczuje się bezsilna. Co więcej, milczenie może być wykorzystywane do zachęcania do późniejszej komunikacji, np. gdy nadejdzie czas na odpowiedź drugiej osoby. W tym artykule omówimy niektóre z psychologicznych i emocjonalnych skutków milczenia.

Ciche traktowanie służy sprawcy do wielu celów. Pozwala mu kontrolować ofiarę poprzez dewaluowanie jej osobowości, unikanie konfliktów i zrzucanie z niej odpowiedzialności. Jest to również skuteczny sposób na odrzucenie społeczne. Psycholog społeczny Kipling Williams nazwał ją najbardziej rozpowszechnioną formą ostracyzmu. Korzyści z milczącego traktowania zarówno dla sprawcy, jak i dla ofiary jest wiele. W niektórych przypadkach może nawet doprowadzić do samobójstwa ofiary.

Cisza jest powszechną metodą karania osobowości narcystycznych i pasywno-agresywnych. W takich przypadkach cel nie otrzymuje żadnej odpowiedzi słownej ani fizycznej, co może prowadzić do wielu negatywnych skutków. Milczenie może też powodować złość i eskalację zachowań. W niektórych przypadkach milczenie jest stosowane jako kara za niewłaściwe zachowanie seksualne, co może prowadzić do samobójstwa lub impulsów homofobicznych.