Dramatologia – nowy paradygmat dla psychiatrii

Dramatologia - nowy paradygmat dla psychiatrii

Dramatologia jest teorią, która traktuje ludzkie spotkania jako dramatyczne inscenizacje. Przybiera ona dwie formy: dramatyzację w myślach, która obejmuje obrazy i sceny z marzeń sennych i scenariuszy fantazji, do których można dotrzeć podczas terapii dzięki spontanicznym wspomnieniom. Z kolei dramatyzacja w działaniu obejmuje rzeczywiste scenariusze, takie jak miłość i nienawiść, ambicja i apatia, niewierność i triumf.

Dramatologia

Dramatologia, dziedzina psychologii, bada ludzkie spotkania jako dramatyczne inscenizacje. Wykorzystuje dwa rodzaje dramatyzacji: dramatyzację myśli, która skupia się na obrazach ze snów, marzeń i scenariuszy fantazji, oraz dramatyzację działania, która bada codzienne sytuacje, takie jak miłość, nienawiść, ambicja, niewierność i triumf.

Termin „kultura zawodowa” został zapożyczony z socjologii, która bada działalność zawodową i identyfikuje wspólne wartości społeczne, przekonania i zwyczaje. Psychiatria nie jest inna, psychiatrzy wykazują wspólny zestaw wartości i zwyczajów. Wynikająca z tego kultura zawodowa jest istotnym elementem leczenia pacjentów psychiatrycznych. Istnieje jednak kilka kluczowych różnic między dramatologią a innymi formami psychoterapii.

Mania

Dramatologia to sposób postrzegania ludzkich spotkań jako dramatycznych wydarzeń. Obejmuje ona dwie odrębne formy: dramatyzację w myślach i dramatyzację w działaniu. Dramatyzacja w myślach obejmuje obrazy z marzeń sennych i scenariusze fantazji, które są dostępne w terapii dzięki spontanicznym wspomnieniom. Dramatyzacja w działaniu dotyczy sytuacji z życia codziennego, takich jak miłość, nienawiść, ambicja czy niewierność.

Nowoczesna psychiatria, na przykład, określa depresję maniakalną mianem choroby dwubiegunowej, co jest terminem odczłowieczającym i nie pasującym do osobistej historii pacjenta. Tymczasem zaburzenie dwubiegunowe to poważna psychoza, która powoduje dezintegrację osobowości pacjenta. Osoba z manią jest narażona na wielokrotne hospitalizacje w ciągu całego życia. Pierwsza z tych form psychozy jest rozpoznawalna i ma duże szanse na wyleczenie, natomiast druga jest bardziej kłopotliwa. Psychiatria lekowa przesłoniła również starą wiedzę na temat zdrowia psychicznego.

Przeczytaj również:  Psychodeliki a przyszłość psychiatrii

Autorzy doceniają wkład psychiatrów uczestniczących w badaniu. Dziękują psychiatrom za ich czas i doświadczenie w tworzeniu i realizacji badania. Obaj autorzy przyczynili się do zaprojektowania badania i dokonali obliczeń analitycznych. Ponadto nadzorowali projekt, zapewnili teoretyczne tło socjologiczne oraz przyczynili się do napisania i zredagowania tekstu. Przedstawili również spostrzeżenia i zalecenia oparte na swoich analizach.

Paraliż histeryczny

Dramatologia to psychologiczne podejście do spotkań międzyludzkich, które traktuje pacjentów jako jednostki, a nie jako „zaburzenia”. Obejmuje ono dwie główne formy: dramatyzację w myślach i dramatyzację w działaniu. Dramatyzacja w myślach obejmuje obrazy i sceny ze snów i marzeń sennych oraz scenariusze fantazji. Są one dostępne w terapii dzięki spontanicznym wspomnieniom. Dramatyzacja w działaniu obejmuje rzeczywiste sytuacje, takie jak miłość i nienawiść, ambicja i apatia, wierność i cudzołóstwo.

Badacze zastosowali ankietę w celu zbadania akceptacji metody, w której uczestniczyły 3 grupy fokusowe oraz ekspert socjologiczny w tej dziedzinie. Kwestionariusz zawierał informacje na temat kultury zawodowej psychiatrów we Francji. W badaniu uwzględniono odpowiedzi psychiatrów pracujących w różnych środowiskach, w tym w klinikach psychiatrycznych, prywatnych praktykach i szpitalach ogólnych. Badacze zrezygnowali z etycznego zatwierdzenia badania w celu zebrania danych.

W DSM-IV objawy zaburzeń konwersyjnych są klasyfikowane jako pseudoneurologiczne. Chociaż DSM-IV nie definiuje jednoznacznie kryteriów zaburzeń konwersyjnych, doświadczenie pacjenta związane z zaburzeniami konwersyjnymi można zaklasyfikować jako formę zachowania psychotycznego, które wiąże się z użyciem ucieleśnionych metafor. Histeryczki, na przykład, mogą nie być w stanie się poruszać, ale zamiast tego doświadczają paraliżu i odtwarzają swoje wspomnienia.

MRI

Dramatologia jest metodą, która postrzega ludzkie spotkania jako dramatyczne inscenizacje. Obejmuje ona dwie główne formy. Dramatyzacja myśli polega na przywoływaniu obrazów ze snów i marzeń sennych pacjenta oraz scenariuszy fantazji. Sceny te są dostępne w terapii poprzez wywoływanie spontanicznych wspomnień. Dramatyzacja działania koncentruje się na sytuacjach, które występują w życiu codziennym, takich jak triumf lub bunt, miłość lub nienawiść, ambicja lub apatia.

Przeczytaj również:  Badanie halucynogennego potencjału ketaminy

Jak wiemy, obecny paradygmat rozumienia zaburzeń psychicznych przeżywa kryzys. Istniejące metody leczenia są niewystarczające w leczeniu głównych zespołów psychiatrycznych. Co więcej, mechanizmy leżące u podstaw tych zaburzeń nie są do końca poznane. Dramatologia oferuje nową perspektywę w dziedzinie psychiatrii. Jej potencjał zmiany paradygmatu leczenia w psychiatrii jest przekonujący.

Szerzej spojrzenie na kulturę zawodową koncentruje się na psychiatrach i ich pracy. Autorzy dziękują lekarzom, którzy wzięli udział w badaniu, za ich czas i spostrzeżenia. Lekarze ci mieli decydujący wpływ na projekt badania. Dokonali oni również obliczeń analitycznych i napisali manuskrypt. Wszyscy autorzy uczestniczyli w analizie, w tym w dyskusji wyników i pisaniu manuskryptu. Dziękują wszystkim psychiatrom, którzy wzięli udział w badaniu i przyczynili się do powstania ostatecznej wersji manuskryptu.

Analiza regresji wielorakiej

Analizy regresji wielorakiej są technikami statystycznymi służącymi do identyfikacji związków przyczynowych między zmiennymi. Mają one wiele zalet, ale są skomplikowane z powodu wieloliniowości. Z powodu nieliniowości badacze muszą brać pod uwagę kilka wskaźników przy interpretacji wyników. Wskaźniki te mogą pomóc w zrozumieniu względnego udziału predyktorów w modelu ogólnym i we wzajemnym powiązaniu. Do tego celu dostępnych jest kilka wskaźników, w tym współczynniki korelacji, wagi beta, współczynniki struktury i wagi dominacji. W niniejszym artykule omówiono te wskaźniki i oprogramowanie statystyczne wspomagające analizę MR.

W drugim modelu regresji wielorakiej zbadano związek między zdrowiem psychicznym a płcią. Wyniki pokazały, że związek między statusem ekonomicznym a zdrowiem psychicznym był istotny statystycznie dla każdej składowej. Takie same wyniki zaobserwowano dla tych samych zmiennych w Nigerii, Turcji i Iranie. Ograniczenia badania nie zostały jeszcze w pełni poznane, ale badanie to otworzyło wiele drzwi dla przyszłych badaczy. Nadszedł czas, by wykorzystać możliwości metod statystycznych do podejmowania lepszych decyzji.

Przy stosowaniu analizy regresji wielorakiej należy pamiętać, że ważnym czynnikiem są brakujące dane. Jeśli niektóre zmienne mają dużą liczbę brakujących wartości, analiza może być niepoprawna. Należy również pamiętać, że brakujące wartości nie są jedynym czynnikiem, który może być istotny. W niektórych przypadkach brak danych może wskazywać na poważniejszy stan, ale istnieje wiele innych zmiennych, które wpływają na zaburzenia psychiczne.

Przeczytaj również:  Jakie są trendy w psychoterapii?

Kwestionariusz

W przeciwieństwie do innych specjalności medycznych, psychiatrzy przywiązują dużą wagę do intuicji i wrażliwości klinicznej, a nie do specyficznych testów biologicznych i technik obrazowania. Wysoko ceni się również ich osąd kliniczny i relację terapeutyczną z pacjentem. Przedstawione tu nowe technologie mogą stanowić wyzwanie dla psychoterapeutycznego aspektu wywiadu psychiatrycznego. Czy jednak dramatologia może zaoferować użyteczne wskazówki? Być może jest to możliwe. Będzie to jednak wymagało dodatkowej pracy.

Proponowana klasyfikacja odzwierciedla psychopatologiczne modele somatyzacji, hipochondrii, urojeń i somatyzacji. Jej praktyczna wartość zależy od jej znaczenia dla diagnostyki różnicowej, rokowania i metod leczenia psychoz. Na przykład psychiatrzy mogą mieć trudności z klasyfikacją i przewidywaniem pacjentów z urojeniami, jeśli używają kwestionariusza skupiającego się wyłącznie na objawach psychiatrycznych.

W ostatnim badaniu zespół badaczy stworzył ankietę, która obejmowała trzy grupy fokusowe psychiatrów i socjologów. Po opracowaniu kwestionariusza dla tych specjalistów, badacze przeprowadzili walidację krzyżową na próbie psychiatrów ze szpitala Saint-Antoine w Paryżu. W pierwszej części ankiety zebrano dane epidemiologiczne, zmienne dotyczące miejsca pracy i roku ukończenia studiów. W drugiej części ankiety mierzono kulturę zawodową psychiatrów i akceptowalność systemów wsparcia.